मानिसले जीवनमा अनेकौ आरोह–अवरोह छिचोल्नु पर्छ । जीवनको गोरेटो कता जान्छ त्यतै मोडिनुको विकल्प हुँदैन । चितवन भण्डाराका अर्जुन गोले लामाकोे जीवन संघर्ष पनि समय अनुसार यसरी नै बदलिएको छ । पढने समयमा उनलाई त्यता मन बसेन, पढाईलाई चटक्कै छाडेर उनी गाडिलाइनतिर लागे । सानै उमेरमा खलासी हुँदै ड्राइभर बनेका अर्जुनले स्वदेशदेखि विदेशसम्म गरेका संघर्ष निकै मर्माहक छन् । अहिले उनी कतारमा सफल व्यवसायीको पहिचान बनाएर जमिरहेका छन् । ड्राइभर रहेका अर्जुनले समयचक्रसँगै सफल व्यवसायीको परिचय मात्र बनाएनन्, मालिक बनेर धेरैलाई रोजगारी दिने अवस्थासम्म आफुलाई पुर्याए ।
***
२०३७ साल मंसिर ८ गते बुवा कृष्णबहादुर गोले र आमा चन्द्रमाया गोलेको कोखमा जन्मिएका अर्जुनको बाल्यकाल चितवनमा नै वित्यो । पढाई छाडेर गाडिलाइनमा लागेका उनले सानै उमेरमा नेपालका विभिन्न ठाँउ घुम्ने मौका पाए । समयसँगै उनले ठूलो गाडीको लाइसेन्स लिए र केही बर्ष गाडि चलाए, तर उनी आफैलाई आफ्नो काम र पेशाप्रति चित्त बुझ्न छोड्यो । नेपालमा बसेर कमाइ त हुने तर बचत पटक्कै नहुने । नेपाल बसेर पैसा कमाउन सकिदैन भन्ने लागेपछि उनमा विदेश जाने भूत चढ्यो ।
सुरुमा उनले साउदीका सडकमा गाडि दौडाए । त्यसपछि सन् २००८ मा कतार गए, त्यहाँ करिव ९ महिना काम गरेपछि नेपाल फर्किए । नेपालमा उनी टिक्न सकेनन् । अनि फेरि हानिए बहराइन । बहराइनमा ३ वर्ष काम गरेपछि भने उनी नेपालमा नै बस्ने सोच बनाएर फर्किए । कृषिमा लगानी गरे तर भनेजस्तो सफलता नमिलेपछि सन् २०१३ मा पहिला ९ महिना बसेर आएको देश कतार उडे ।
सुरुमा उनले साउदी अरव जानका लागि प्रोसेस् गरे । विदेश जान लाग्ने पैसा खोज्न थाले । साउदी जान्छु भनेर घरमा बुवासँग सल्लाह पनि गरे । उनी सम्झन्छन् –‘बुवासँग पैसा थिएन, मेरो लागि खेत नै बेचिदिन्छु भन्नुभयो, हामी ३ दाजुभाई थियौं । बुवाले मेरो खुसीको लागि त खेत बेचेर पठाउनुहोला तर भोलि घरमा नराम्रो हुनसक्छ भन्ने लाग्यो । मैले बुवालाई जग्गा बेच्न दिइन ।’ निकै कठिनका साथ उनले साउदी जान लाग्ने पैसा जम्मा गरे । अन्ततः मेनपावर कम्पनीलाई ५५ हजार तिरेर २०५७ साल वैशाख १० गते उनी साउदी अरव उडे ।
साउदी सोचेजस्तो सजिलो थिएन । एयरपोर्टमा कम्पनीले २ दिनसम्म लिन आएन । अनि रुवावासी सुरु भयो उनको । त्यहाँ कोही नेपाली उनले भेटेनन् । दुई दिनसम्म भोकभोकै बस्दाको पीडा सोच्न सकिने अवस्थाको थिएन । यसपछि कम्पनी पुगे र काम शुरु भयो, १०–१५ दिनमा नै ड्राइभिङ लाइसेन्स आयो । करिव दुई बर्ष साउदीका सडकमा गाडि दौडाए उनले । पहिलो पटक दुई बर्षमा लगभग १८ हजार रियाल कमाएर उनी नेपाल फर्किए । तर, घरायसी समस्याले गर्दा फेरि २ पटक ड्राइभर कामका लागि साउदी गए ।
त्यसपछि सन् २००८ मा कतार गए, त्यहाँ करिव ९ महिना काम गरेपछि नेपाल फर्किए । नेपालमा उनी टिक्न सकेनन् । अनि फेरि हानिए बहराइन । बहराइनमा ३ वर्ष काम गरेपछि भने उनी नेपालमा नै बस्ने सोच बनाएर फर्किए । त्यो बेला उनको विहे भइसकेको थियो । श्रीमति शारदा गोलेले अब विदेश नजान भन्दै निकै जोडबल गरिन् । पैसा नै सबै थोक होइन अव परिवारसँगै बस्ने भन्दै उनी चितवन आए ।
नेपालमै केही गर्नका लागि उनीसँग केही पैसा पनि थियो । भएको पैसा कृषिमा लगानी गरे तर उत्पादन राम्र्रो भएन । छोराहरु आशिष र अविनाश सानै थिए । कृषिमा भनेजस्तो सफलता नमिलेपछि र विदेशमा काम गर्ने बानी परिसकेकाले नेपालमा बस्न मन नै लाग्न छोड्यो । अरविक भाषा राम्रो आउने अनि गल्फमा गाडी चलाउन पनि जान्ने भएकाले सन् २०१३ मा पहिला ९ महिना बसेर आएको देश कतार उडे ।
जव उनी कतार आए उनको जीवनको यात्राले फरक मोड लिन थाल्यो । केही महिना तलवमा अर्काको गाडि चलाए । उनलाई चित्त बुझेन । यसपछि उनले ठेक्कामा गाडि चलाउन थाले । उनी भन्छन्– ‘मैले ७ हजारमा गाडि ठेक्कामा लिएँ, अनि मेहनेत गर्न थालेँ, कमाई राम्रो हुन थाल्यो । ममा आँट आउन थाल्यो, यसपछि आफै कम्पनी खोलेर किन नचलाउने भन्ने सोच आयो ।’
जव उनी कतार आए उनको जीवनको यात्राले फरक मोड लिन थाल्यो । केही महिना तलवमा अर्काको गाडि चलाए । उनलाई चित्त बुझेन । आफुले पैसा कमाएर साहुलाई धनी बनाउने काम मात्र गरियो भन्ने लाग्न थाल्यो । यसपछि उनले ठेक्कामा गाडि चलाउन थाले । कम्पनी मालिक र उनीबीच उक्त गाडिबाट कमाएको पैसा आधा–आधा हुने भयो । उनी भन्छन्– ‘मैले ७ हजारमा गाडि ठेक्कामा लिएँ, अनि मेहनेत गर्न थालेँ, कमाई राम्रो हुन थाल्यो । ममा आँट आउन थाल्यो, यसपछि आफै कम्पनी खोलेर किन नचलाउने भन्ने सोच आयो ।’
सन् २०१९ मा अर्जुनले कर्मभूमी कतारमा आफ्नै कम्पनी शुरु गरे । पठाओ ट्रान्सपोर्ट उनको कम्पनी हो । कतारमा कन्ट्रक्शनका काम चलिरहेका थिए । उनका कम्पनीका गाडि कन्ट्रक्शनका सामाग्री बोक्न प्रयोग हुन थाले । उनी भन्छन्– ‘हामीले डाइरेक्ट कम्पनीहरुसँग सम्झौता गरेर काम लिन थाल्यौ । बाहिरकासहित गरेर मेरो कम्पनीबाट एकसय वटा गाडी दैनिक चलाउन थाल्यौ, सयौ कामदार मेरो अण्डरमा चल्न थाले ।’
अर्जुन कामदारकारुपमा कतार छिरेर अहिले सयौलाई रोजगारी दिन सक्ने भएका छन् । कामदारबाट मालिक भएका छन् । शैक्षिक योग्यता भन्दा उनले जीवनमा परेर जानेका अनुभवले डिग्री भन्दा ठुलो काम गरेको छ । जसका कारण दैनिक करोडौको कारोवार गर्ने कम्पनी प्रवासी भूमीमा चलाएका छन् ।
कतार अर्जुनका लागि अवसरको स्वर्णभूमी बन्यो । कतारबाट उनले जीवनको गोरेटोलाई सुनौलो बाटोमा पुर्याए । अहिले कतारमा अर्को क्लिनिङ कम्पनी पठाओ सर्भिस पनि संचालन गरिरहेका छन् ।
उनी भन्छन्–‘अहिले मेरो ठूलो छोरा अष्ट्रेलियामा छ । हिजो केही हजार रुपैया जोहो गर्न सक्ने अवस्था थिएन, अहिले मलाई मेरो कर्म र समयले साथ दिएकाले सफल भएको छु । अव मेरो र परिवारका लागि मात्र होइन समाजका लागि पनि केही गर्नुपर्छ भनेर सामाजिक काममा पनि सक्रिय छु ।’
कतार अर्जुनका लागि अवसरको स्वर्णभूमी बन्यो । कतारबाट उनले जीवनको गोरेटोलाई सुनौलो बाटोमा पुर्याए । अहिले कतारमा अर्को क्लिनिङ कम्पनी पठाओ सर्भिस पनि संचालन गरिरहेका छन् । उनी सकेसम्म शैक्षिक योग्यता हाँसिल गर्न अनुरोध गर्दछन्, यदि शैक्षिक योग्यता छैन भने पनि कुनै न कुनै सीप सिक्न उनको आग्रह छ । सीपले आफ्नो स्तर मापन गर्दछ । व्यवसाय गर्नका लागि भने भरोसा र आत्मविश्वास दह्रो बनाउनु पर्ने रहेछ भन्ने उनले सिके । उनको बुझाई छ– ‘आफ्नै मेहनेत र आत्मविश्वासले संसार जित्न सकिन्छ ।’
